“Control - Joy Division”

joydiv1.gifJOY DIVISION - HISTORIA ZESPOŁU NA DUŻYM EKRANIE

control_keyart_poster.jpgCONTROL w kinach od 7 marca 2008

http://www.myspace.com/controlpl

Zachęcamy do odwiedzenia profilu filmu Control w serwisie myspace.com. Na stronie można obejrzeć m.in polską wersję trailera oraz zdjęcia z filmu, sprawdzić najnowsze informacje. Zapraszamy !!!

dystrybucja Gutek Film

Wlk. Brytania / Australia 2007.
Reżyseria i scenariusz: Anton Corbijn, Matt Greenhalgh
Obsada: Sam Riley - Ian Curtis, Samantha Morton - Deborah Curtis, Craig Parkinson - Tony Wilson, Joe Anderson - Peter Hook, Nigel Harris - Tramp

Film opowiada o życiu i śmierci Iana Curtisa, wokalisty Joy Division, legendarnej grupy rockowej grającej muzykę klasyfikowaną jako post-punk. Curtis rozdarty pomiędzy życiem rodzinnym, rosnącą sławą oraz miłością do innej kobiety popełnił samobójstwo 18 maja 1980 roku w wieku 23 lat, w przeddzień pierwszego tournee Joy Division po Stanach Zjednoczonych. Nie zdając sobie z tego sprawy, Ian Curtis zmienił oblicze muzyki rockowej.

„…Chciałem zrobić film w czerni i bieli. Według mnie czarno-biały obraz idealnie pasuje do grupy Joy Division i Iana Curtisa. Wszystko, co pamięta się o grupie Joy Division jest właśnie czarno-białe. Przed śmiercią Iana żaden ich utwór nie okazał się hitem. Dlatego zawsze pisano o nich w takich właśnie barwach.
Jest to historia tragicznej miłości - Ian Curtis był żonaty, ale był jednocześnie uwikłany w związek z inną kobietą. Jednak film jest poświęcony głównie temu elementowi, którego nie mógł kontrolować – jego chorobie, wahaniom nastroju powodowanym przez leki na epilepsję oraz jego nałogowi….”
Anton Corbijn

NAGRODY DLA FILMU CONTROL

  • dla najlepszego filmu europejskiego na 60. Festiwalu Filmowym w Cannes
  • im. Michaela Powella dla najlepszego nowego filmu brytyjskiego na Festiwalu Filmowym w Edynburgu
  • dla najlepszego aktora- Srebrny Hugo-dla Sama Riley’a na Festiwalu Filmowym w Chicago
  • za najlepszy scenariusz- srebrny Hugo - dla Matta Greenhalgha na Festiwalu Filmowym w Chicago
  • najlepiej zapowiadająca się gwiazda (Rising Star Awards) - dla Sama Riley’a. Aktor został uhonorowany przez prestiżowe Brytyjskie Stowarzyszenie Krytyków Filmowych.

Z 10 nominacji do Brytyjskich Nagród dla Filmów Niezależnych BIFA, film Control otrzymał 5 za:

  • Najlepszy Brytyjski film niezależny
  • Najlepsza rola drugoplanowa - Toby Kebbell
  • Najbardziej obiecujący debiut aktorski - Sam Riley
  • Najlepszy reżyser Anton Corbijn
  • Najlepszy debiut reżyserski - Nagroda Douglasa Hickoxa - Anton Corbijn

control_01-male.jpg control_04-male.jpg control_06-male.jpg

KRÓTKA HISTORIA ZESPOŁU JOY DIVISION
W 1977 roku na koncercie Sex Pistols w Manchesterze spotkali się Bernard Albrecht (później Bernard Sumner), Peter Hook oraz urzędnik i początkujący poeta – Ian Curtis. Mimo iż żaden z nich nie potrafił grać na jakimkolwiek instrumencie muzycznym, a czas zajmowała praca w fabrykach, założyli grupę o nazwie Warsaw. Zespół stał się słynny w okolicy z powodu niesamowitego brzmienia gitary basowej, sterylnej perkusji a także dziwnych zachowań muzyków podczas koncertów – zarówno chorego na epilepsję Iana Curtisa, jak i porywczego Petera Hooke’a .W 1978 już jako Joy Division zarejestrowali EP-kę pt. An Ideal For Living. Niedługo potem doszło do poważnych zmian w stylu gry. Curtis chciał czegoś więcej niż prymitywnego i agresywnego punku- stąd wysunięcie na pierwszy plan gitary basowej Hooka oraz perkusji Morrisa i obarczenie Albrechta dodatkową rolą klawiszowca. Przełomem w karierze Joy Division było nawiązanie współpracy z Martinem Hannetem, który jako producent nadał twórczości zespołu mrocznego, depresyjnego stylu, podkreślającego niesamowitą manierę wokalną i przejmujące teksty wokalisty. Już pierwszy singel - Transmission został umieszczony przez krytyków New Musical Express wśród najlepszych singli 1979 roku a na zaproseznie słynnego DJa BBC, Johna Peela Joy Division zagrało podczas audycji kilka utworów. Ułatwiło to wydanie w czerwcu 1979 roku debiutanckiej płyty Unknown Pleasures a grupa ruszyła na dużą trasę koncertową po Europie. Niestety stan zdrowia Iana Curtisa zdecydowanie się pogorszył – ataki epilepsji zaczęły paraliżować koncertową działalność grupy. Mimo pogorszenia stanu zdrowia Iana Curtisa i coraz częstszych ataków epilepsji, zakontraktowano amerykańską trasę koncertową i przystąpiono do prac nad nową płytą. W międzyczasie pojawił się singiel, zawierający jeden z najlepszych i najsłynniejszych utworów w dziejach zespołu – Love Will Tear Us Apart.
Kilka lat niezwykle aktywnej działalności nagraniowo–koncertowej oraz przyjmowane leki na padaczkę zrujnowały zdrowie psychiczne i fizyczne wokalisty. Choć publiczność i krytycy wysoko oceniali jego działalność artystyczną, to sytuacja rodzinna i stan psychiki wokalisty wciąż się pogarszały. Curtis wyraził swój stan w tekstach na ostatniej płycie studyjnej zespołu – Closer, do dziś uważanej za największe dokonanie Joy Division.W ramach przygotowań do zapowiadanej trasy koncertowej po USA, grupa wystąpiła na Uniwersytecie w Birmingham. Wkrótce okazało się, że był to ostatni koncert w dziejach Joy Division.
Nocą 18 maja 1980 roku, po obejrzeniu filmu Wernera Herzoga pt.: Stroszek, Ian Curtis popełnił samobójstwo we własnym domu, wieszając się na sznurze od suszarki. Zespół rozwiązał się po wydaniu w czerwcu 1980 roku płyty Closer. Ostatnią piosenką Joy Division był zarejestrowany po śmierci Curtisa pełen smutku In A Lonely Place. Rolę wokalisty przejął gitarzysta Bernard Sumner. Nie był to jednak koniec wspólnej działalności Hooka, Morrisa i Sumnera. W ciągu kilku miesięcy założyli oni nowy zespół New Order i pod wpływem Kraftwerk na wiele lat skierowali się ku nowej muzyce electro, disco i pop. Do nagrań Joy Division powrócili dopiero po kilkunastu latach, kiedy jako New Order wykonywali na koncertach m.in. Transmission, Atmosphere, czy nawet Love Will Tear Us Apart. Niepublikowane wcześniej na płytach utwory znalazły się na kompilacyjnych albumach Substance (1988) i Permanent ( 1995).

  • Control z pewnością ma rytm: szorstkie, elektryczne napięcie pomiędzy niesamowitymi spektaklami Curtisa oraz przygnębiająca zwyczajnosć jego codziennego życia. CONTROL ma swój piękny, niepowtarzalny styl - Anthony Lane, The New Yorker
  • Tam gdzie film mógł być zbyt dosłowny i sentymentalny, jest enigmatyczny i poruszajacy, podobny do najlepszych piosenek Joy Division.Jest zarówno stylowy jak i prosty, unikający przesady mimo tego, że przeżycia są intensywne. - A.O. Scott, The New York Times
  • Odtworzone sceny występów sprawią że uwierzycie, że ten post-punkowy kwartet jest najważniejszym zespołem swojej ery, a rola Sama Rileya otworzy mu drogę do kariery. - Time Out NY
  • Rzadko, jeśli kiedykolwiek, zdarzało się by film fabularny tak idealnie uchwycił brzmienie i image zespołu. Ten- uchwycił esencję muzyki Joy Division. - Jim Farber, Daily News
  • Okazały i liryczny. Realistyczne wypośrodkowanie pomiędzy farsą i tragedią. Zasadnicze znaczenie maja bliskie autentycznym obrazy z koncertów, coś co udaje się naprawde niewielu filmom muzycznym. - The Times (London)
  • Riley i Morton są fenomenalni. Morton jest świetną aktorką a w CONTROL, przezwycięża różnicę wieku i daje jeden z najbardziej wzruszających i szczerych występów roku. Debiutant Riley jest objawieniem. - Jack Mathews, Daily News
  • Zapada w pamięć. Sam Riley jest oszałamiający w scenach koncertów. Brzmi dokładnie jak Curtis. Lśniące czernią i bielą kino panoramiczne. CONTROL wychodzi poza klisze mrocznego boga punk-rocka i oferuje spojrzenie na alienacje która jest przerażająco ludzka. - Owen Gleiberman, Entertainment Weekly
  • W tym roku prawdopodobnie nie będzie filmu lepszego niż CONTROL. Świetlistość tego filmu zmienia nawet njbrzydsze otoczenie w coś pięknego. Sekwencje muzyczne są odpowiednio poruszajace. - Steve Dollar, The New York Sun